มาครองโลกกันเถอะ Katekyo Hitman Reborn animation comic doujinshi

 อนิ เมตั้งแต่ตอนแรกถึงตอนปัจจุบันครบทุกตอนและคลิปอื่นๆ  คลิกไปหน้า animation เลยจ้า

 ดีจ้าพี่น้อง  ฮึกๆๆ  เค้าพูดไทยได้แล้วล่ะพวกเรา  ฮือ  เป็นมีเหตุให้ต้องฟอร์แมตเครื่องใหม่ล่ะ  แล้วลืมลงฟอนต์ไทย  แล้วติดงานสัปดาห์หนังสือ  กว่าจะเคลียร์อะไรต่ออะไรได้ก็ปามาเอาป่านนี้  อนิเมที่ควรแปลตั้งแต่วันอาทิตย์  มันจึงเลื่อนมาด้วยประการฉะนี้เน้อ  อะ  บอกแว้วอาการวีคที่แล้ว  แปลว่าวีคนี้เปลี่ยน OP กับ ED ใหม่ชัวร์  เปลี่ยนจริงๆ ด้วยละ เย้  แต่เนื่องด้วยมันยาว เลยต้องตัดออกละนะขออภัยจ้า  มาดูกันเลย  ความหล่อไม่เข้าใครออกใคร อนิเมรีบอร์นตอนที่ 178 สุดหล่อมาแว้ว เอ๊ย รุ่นแรกมาแล้ววววว  ชิงกันชนิดกินไม่ลงเลยเชียว  ดูแล้วใจสั่น 5555

 สปอยท้ายคลิปโลดจ้า

 178 the Primo Family Arives

 

ต่อจากตอนที่แล้ว   น้องยูนิก็จับมือรัล
"ได้โปรดเถอะนะ"  (ขอร้องกันเรื่องอะไรจำไม่ได้แล้วอะ)
"ฉันเข้าใจ  ฉันจะดูแลพวกนั้นเอง"  รัลตอบ   "ซาวาดะกับพวกเพื่อนๆ อยู่ในมือเธอแล้วนะ"
"อื้อ  เธอไว้ใจเราได้เลย"  รีบอร์นบอก
"งั้นพวกเราไปละนะ"  ยูนิบอก

 

 

ว่าแล้วน้องยูนิกับรีบอร์นก็เดินออกจากห้องไป   รัลมองตาม  แล้วเหล่ไปมองจุกนมที่ไม่มีแสง  แล้วดูจุกนมสีส้มในมือด้วย  (พวกนั้นนี่จุกนมเองเรอะ)
ตัดมาที่ยูนิ  ยืนอยู่หน้าห้องแล้วพูด
"แต่ว่า  ก็ไม่มีอะไรรับประกันได้นะว่ามันจะได้ผล   แล้วฉันก็รู้สึกไม่มั่นใจเลย"
"ไม่ต้องห่วงหรอก  ฉันจะอยู่กับเธอ"  รีบอร์นบอก  "แล้วตอนนี้ความหวังของเราก็มีเพียงสิ่งนั้น"

 

 

ตัดมาสึนะ  กำลังวิ่งหาอะไรอยู่ที่ระเบียงแหละ  อ้อ เจอละ  รีบอร์นเดินอยู่ข้างหน้า

 

"รีบอร์น  ตามหาตั้งนานแน่ะ"  สึนะเรียก  รีบอร์นหันมามามอง
"หาฉันเรื่องอะไร"
"หือ  เอ่อ   เกี่ยวกับรัลน่ะ"  สึนะตอบ
"อ้อ  ฉันเล่าให้ยัยนั่นฟังหมดแล้ว"
"งั้นเหรอ  ฉันรู้สึกละอายจังที่จะไปพบกับรัล"  สึนะพูด
"ที่แพ้ครั้งนี้ทำให้แน่ใจว่านายยังขาดพลังที่จะเอาชนะเบียคุรัน  โกคุเทระและคนอื่นก็ยังไม่นับว่าเป็นผู้พิทักษ์ที่แท้จริงด้วย  พวกนั้นต้องค้นหาความหมายของความเป็นผู้พิทักษ์กันใหม่ล่ะ"
"ต  แต่เราจะทำไงล่ะ" สึนะถาม
"หึ  เดี๋ยวนายก็รู้เองแหละ  แล้วเราก็ต้องการครูพิเศษด้วย"  อืม  สมกับชื่อเรื่องครูพิเศษจอมป่วน   ติวทั้งเรื่อง
"หือ  ติวเตอร์เหรอ"  สึนะเอ๋อ
"ประชุมด่วน  สึนะ"  รีบอร์นสั่ง  "รวมถึงทุกคนที่มาจากอดีตด้วย"

 

 

"ฮารุกับเคียวโกะด้วยเหรอ"  สึนะถาม
"ยูนิด้วยเหมือนกัน  เราจะเจอกันที่หน้าอุปกรณ์ของอิริเอะนะ  ฉันให้สปานาเตรียมทุกสิ่งไว้พร้อมแล้ว"  รีบอร์นบอก  "เข้าใจนะ"
ว่าแล้วก็หันหลังเดินไป  สึนะเรียก
"เดี๋ยวก่อนซี่  นายจะไปไหนน่ะรีบอร์น"
"ฉันจะไปเตรียมครูพิเศษที่เปียมด้วยพลังก่อน"  รีบอร์นว่างั้น

 

ตัดฉากมา  สึนะประชุมผองเพื่อน   ฮายาโตะ  ยามาโมโตะ  เรียวเฮ  เล่าให้ฟัง
"ก็อย่างที่บอกอะนะ  ฉันสงสัยว่าเราจะได้กลับไปอดีตกันอีกแล้วล่ะ"
แล้วเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น  ฮารุ เคียวโกะ เดินออกมา

 

"เราพร้อมแล้วจ้ะ"  เคียวโกะพูด
"ฮ่าๆ  คุณแรมโบ้เอาขนมมาเยอะแยะเลย"  แรมโบ้ดีใจ
"แล้วยูนิล่ะ"  สึนะถาม
"อยู่นี่จ้ะ  ฉันดูเป็นไงบ้าง"  ยูนิแต่งตัวแบบสามัญชนเดินออกมา  มีน้องโครมแอบอยู่หลังประตู
"เธอดูดีไหมจ๊ะ"  เคียวโกะถาม
"เคียวโกะจังกับฮารุเลือกชุดเลยนะ"  ฮารุคุย  "เราคิดว่าถ้ายูนิใส่ชุดนี้ออกไปจะดูไม่โดดเด่นเท่าไหร่น่ะ"
"อื้อ  ดูดีมากเลย"  สึนะบอก
"ขอบคุณมากค่ะ"  ยูนิยิ้ม
"แต่ฉันสงสัยว่าทำไมีบอร์นถึงให้ยูนิอยู่ด้วยล่ะ"
"คุณรีบอร์นคงมีเหตุผลล่ะครับบอส"  ฮายาโตะว่างั้น
"มันอาจปลอดภัยว่าถ้าจะเอายูนิไปกับเราแทนที่จะปล่อยไว้ที่นี่คนเดียว"  สึนะคิดในใจ

 

ตัดไปที่อุปกรณ์ของโชอิจิ  สปานานั่งพิมพ์นั่นพิมพ์นี่ก๊อกแก๊กไปเรื่อย  ทั้งหมดเดินเข้ามา  สปานาพูดขึ้น
"หือ  มากันแล้วเหรอ  ทุกคนสินะ  ฉันรีสตอร์อุปกรณ์ไปที่สถานะดั้งเดิมของมันแล้วน่ะ  ไม่มีอะไรผิดปกติหรอก  มาเริ่มกันเถอะ"

 

"หา  เริ่มเหรอ"  สึนะงง
"นายจะกลับไปสู่อดีต"  สปานาบอก
"ว่าแล้ว  อ๊ะ  แล้วคุณฮิบาริล่ะ"  สึนะถาม   แต่ปรากฎว่าคุณฮิบาริ (สุดหล่อ)  ยืนกอดอกอยู่หลังห้องนั่น  "คุณฮิบาริ"
สึนะทัก

 

 

"เจ้าหนูไม่เลิกกวนใจสักที"  ฟอร์มจัด ฮิบาริ
"ฉันดีใจที่เขาอยู่ที่นี่"  สึนะคิดเลข 1827 อยู่ในใจ
"รุ่นที่สิบครับ  แล้วคุณรีบอร์นล่ะครับ"  ฮายาโตะถาม  สึนะหันซ้ายหันขวา
"นั่นสิ  ไม่อยู่ที่นี่นี่นา"
"พร้อมแล้วนะทุกคน"  สปานากดคียบอร์ดโลด
"ต แต่  รีบอร์นยัง..."
แต่แล้วก็เป็นแสงสีขาววิ้งๆ ครอบตัวทุกคนเลย
"เหมือนตอนแรกที่เรากลับสู่อดีต"  สึนะบอก

 

 

และแล้วทุกคนก็หายแว๊บ  มาโผล่ที่ศาลเจ้านามิโมริโลด
"รุ่นที่สิบครับ  นั่นมัน"  น้องฮายาโตะมีตกใจ
"ศาลเจ้านามิโมริ"  สึนะบอก
"น่าเบื่อจางเยย  เค้าจะไปที่ๆ สนุกๆ อะ"  แรมโบ้โวย
"แต่ทำไมต้องที่ศาลเจ้านามิโมริล่ะ"  สึนะสงสัย  รีบอร์นกระโดดมาเหยียบหัวสึนะในทันใด
"รุ่นที่สิบครับ"  ฮายาโตะตกใจพอเห็นสึนะถูกรีบอร์นตื้บ

 

 

"รีบอร์น มาถึงเมื่อไหร่เนี่ย"  สึนะถาม
"ทุกอย่างเป็นไปตามกำหนดการ"  รีบอร์นบอก  "พวกนั้นจะมาที่นี่ในไม่ช้านี้"
"หือ  ใครจะมาเหรอ"  สึนะถาม
ปรากฏว่าพุ่มไม้ไหวๆ  คุณฮิบาริกระโจนออกมาเลย  ฟันทอนฟาไปฉับ  ไม่โดนแหละ  ปรากฎว่าโคโรเนโร่ก็บินออกมาจากพุ่มไม้
"มาแล้วด้วยความยินดีละเว้ยเฮ้ย"  โคโรเนโร่ทัก  ทุกคนตกใจ

 

 

"ไม่ใช่แค่หมอนั่นนะ  ฉันก็มาด้วยเฟ้ย"  ว่าแล้ว สกัลก็โดดมายืนประกบคู่โคโร่จัง
"พวกนายรู้จักแล้วนี่  สกัล ขี้ข้าฉันเอง"  รีบอร์นแนะนำ
"ไม่ใช่ขี้ข้านะเว้ย"  สกัลด่า
"สวัสดี  ถึงแม้ว่านายจะหน้าด้านเรียกฉันออกมาโดยไม่จ่ายอีกแล้วก็เถอะ"  มามอนมากับหมอก ทักอ่างจริงใจ
"น่าๆ  อย่าฉุนนักเลยน่า"  ฟงเดินมาพูดแล้วทักอี้ผิง  "อี้ผิง  ไม่นึกว่าจะได้เจอเธออีกในเวลาอันรวดเร็วนะ"
"เร็ว  หมายความว่าไง"  สึนะถาม
"นายผ่านการทดสอบของอัลโกบาเลโน่เมื่อวานนี้ไงล่ะ"  รีบอร์นบอก
"เอ๋"  แกงค์วองโกเล่ต่างตกใจไปตามกัน
"ฉันมาถึงตั้งแต่เมื่อวานแล้วเพื่อรวบรวมทุกคนน่ะ" รีบอร์นบอก  "เพื่อให้พวกนี้เป็นครูพิเศษของพวกนายไง"
"เพราะงั้นเราถึงต้องกลับสู่อดีตสินะ"  สึนะคิดในใจ
"แกงึมงัมอะไรหา"  มามอนถาม

 

 

"แกต้องปกปิดบางอย่างแน่" สกัลโวย
"เด็กๆ เต็มไปหมดเลย" ฮารุรำพึง
"น่ารักจังเลยนะ  พวกนี้เป็นเพื่อนของรีบอร์นกับโคโรเนโร่เหรอ"  เคียวโกะถาม
"หา  ถ้าอัลโกบาเลโน่มาช่วยเป็นครูพิเศษ  งั้นก็รวมถึงเวลเด้ด้วยสินะ"  สึนะถาม
"อื้อ  ฉันบอกให้เวลเด้รู้ด้วย  ถึงหมอนั่นจะไม่อยู่นี่  แต่จากนิสัยหมอนั่น   หมอนั่นน่าจะซ่อนอยู่แถวนี้แล้วก็ดูเราอยู่"  รีบอร์นตอบ
"เขาจะมาช่วยเราเหรอ"
"บางทีนะ" รีบอร์นว่างั้น
"เฮ้ รีบอร์น ยัยหนูนั่นใครน่ะ"  โคโรเนโร่ถามถึงยูนิ
"หน้าเหมือนคนรู้จักเลย"  มามอนพูด
"หมายถึงยูนิเหรอ"  สึนะถาม  ยูนิยิ้ม

 

 

"คนรู้จักฉันน่ะ  อย่ากังวลเลย"  รีบอร์นพูด
"เห็นได้ชัดว่าเราไม่ควรถามอะไรให้มากความไปกว่านี้"  ฟงบอก
"นายไม่ได้บอกให้รัลหรืออาเรียมาด้วยเหรอ"  สึนะถาม
"อื้อ  เพราะว่ายูนิอยู่ที่นี่น่ะ"  รีบอร์นตอบ
"นั่นสินะ  จุกนมของยูนิเป็นสีเดียวกันกับอาเรียนี่นา   พวกนี้สัมพันธ์กันยังไงนะ" สึนะคิด
"สึน้า"  แรมโบ้โวยวาขึ้นมา  "เค้าอยากจะเล่นแล้วอ่า"
"อย่าทำตัวป่วนงี่เง่าน่า  พวกเรามีธุระต้องทำนะเว้ย"  ฮายาโตะด่าแรมโบ้
"แต่ว่า  พวกเราจะต้องทำอะไรล่ะ"  สึนะถาม
"ไม่รู้สิ" รีบอร์ตอบ  "แต่ว่าเราต้องสร้างเรื่องมหัศจรรย์ที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ของวองโกเล่  ต้องพนันแบบไม่มีอะไรจะเสียนะ  หากล้มเหลว  พวกเราก็จบเห่"
"บอกซะทีอย่าทำงุบงิบน่า"  สึนะพูด
"ฟังนะ  ผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับพวกนาย  ลุยไปเลยไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น"  รีบอร์สั่ง
"ม ไม่เข้าใจหรอกนะ  แต่นายไว้ใจเราได้สุดหูรูด"  เรียวเฮพูด
"เอาแหวนนายออกมา  สึนะ" รีบอร์นสั่ง
สึนะไม่รู้อิโหน่อิเหน่แต่ก็ยอมชูแหวนขึ้น  แล้วน้องยูนิก็ประสานมืออธิษฐานซะ

 

 

"ปรารถนาของแหวน  โปรดให้ยืมพลังของคุณกับพวกเขาด้วย  หากคุณยอมรับความปรารถนานี้ ฉันจะ..."
และแล้วจุกนมของทุกคนก็ส่องแสง  แหวนของสึนะก็ส่องแสงด้วย  สึนะมีอันตกใจ   แสงจากแหวนก็พุ่งไป  ฉายภาพ  กรี๊ดดดดดดด

 ฉายภาพชายหนุ่มสุดหล่อรุ่นปู่  ท่านปู่จ๋า  ท่านปู  G  Vongola Primo  ที่แสนหล่อเหลาโผล่ออกมาซ้า
"ดูเหมือนจะได้ผลนะ"  รีบอร์นบอก  "ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันจะได้เห็นของจริง  ฉันขอแนะนำบุคคลที่อยู่ต่อหน้าพวกนายนะ  นั่นคือวองโกเล่รุ่นที่หนึ่งไงล่ะ"  (โอ  คนมันหล่อ)
"ได้เจอกันอีกแล้วนะ  วองโกเล่รุ่นที่สิบ"  คุณปู่ทักด้วยใบหน้าเด้งดึ๋ง  ใส ไร้สิวฝ้าราคีคาว
"พูดได้ด้วย"  ดู  ยามะมันทัก

 

 

"ผ ผีเหรอ"  เรียวเฮทักบ้าง
"ปรากฎการณ์เหนือธรรมชาติ"  5555  ถูกแนวน้องฮายาโตะซะงั้น
"เธอทำได้แล้ว ยูนิ" รีบอร์นคิด
"เธอเป็นคนเรียกฉันออกมาเหรอ"  คุณปู่ถามยูนิ
"มีตำนานของแหวนวองโกเล่  ว่าบรรจุความปรารถนาที่มีชิวิตของบรรดารุ่นแรกเอาไว้  เราใช้พลังของจุกนมอัลโกบาเลโน่ในการทำพันธสัญญา  ทำให้ท่านสามารถปรากฏกายออกมาได้จริงๆ"  รีบอร์นบรรยาย
"เป็นไปได้ไงน่ะ"  สึนะถาม
"ฉันไม่เคยตอบสนองต่อพลังของอัลโกบาเลโน่  และไม่เคยปรารถนาด้วย  การตอบรับของฉันต่อนายของอัลโกบาเลโน่  อัลโกบาเลโน่แห่งนภา  เป็นเงื่อนไขเดียวที่ได้รับการยกเว้น"
"อัลโกบาเลโน่แห่งนภาไม่ได้อยู่นี่นี่หว่า"  สกัลพูดกับโคโรเนโร่  "และนี่คือวองโกเล่รุ่นที่หนึ่งเหรอ  หนุ่มกว่าที่ฉันคาดไว้ว่ะ"
"นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นละเว้ยเฮ้ย"  โคโรเนโร่พูด
"ดูเหมือนนายจะถึงทางตันสินะ  วองโกเล่รุ่นที่สิบ"  ท่านปู่สุดหล่อถาม

 

 

"รู้ได้ไงครับ"  สึนะถาม
"เขาสามารถสัมผัลถึงอันตรายต่อวองโกเล่ได้น่ะ"  รีบอร์นบอก  "เขาครับรู้ความรู้สึกหลายอย่างของนายแน่"
"ความรู้สึกของฉัน" สึนะคิดทบทวน
"จริงอยู่ที่ฉันรู้สึกหดหู่มากหลังจากแพ้เกม Choice  เขาสามารถรับรู้มันผ่านแหวนนี่ได้เหรอ"
"พวกนายเป็นผู้พิทักษ์ของรุ่นที่สิบเหรอ"  ท่านปู่ถามแกงค์หนุ่มหล่อ กวาดตามองเหล่าคนหล่อที่หล่อน้อยกว่าท่านปู่  (ยกเว้นฮิบาริ ก๊าก)
"พวกนายยังไม่ได้รับรู้ถึงพลังที่แท้จริงของวองโกเล่"  ท่านปู่สรุป
"อะไรนะ" เหล่าคนหล่อตกใจเป็นแถว
"พลังที่แท้จริง" ยามะทวนคำ
"ถ้าแฟมิลี่ของวองโกเล่รุ่นที่หนึ่งยอมรับพวกนายในฐานะบอสกับผู้พิทักษ์ที่แท้จริง  พวกนายจะได้รับพลังของวองโกเล่" คุณปู่ว่างั้น
"พลังของวองโกเล่"  สึนะทวนคำ
"เราต้องทำไงถึงจะได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้พิทักษ์ที่แท้จริง"  ฮายาโตะถาม
"บอกเรามาเถอะ"  เรียวเฮพูด

 

 

"นายสามารถทำภารกิจของผู้พิทักษ์ได้รึเปล่า   นายมีพลังใจรึเปล่า  ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับสิ่งนั้น"  ท่านปู่พูดเสร็จด้วยเสียงก้องกังวาลก็หายแว้บ  ขอบอก  นี่มันการ์ตูนผีนะ   มิใช่การ์ตูนไซไฟฟฟฟฟ
"ห หายไปแล้ว" ฮายาโตะพูด
"ฉันยังมีคำถามอีกเยอะแยะเลยอะ"  ยามะบอก
"ใจเย็นเถอะพวกนาย"  รีบอร์นบอก  "ฉันรู้ขั้นตอนของมันน่ะ"
"แล้วนายรู้ได้ไงอะ" สึนะถาม
"น่า อย่าไปสนใจเรื่องเล็กน้อยนั่นเลย" รีบอร์นบอก
"อย่าเบี่ยงประเด็นสิเฟ้ย" สึนะพูด
รีบอร์นยิ้มหันมามองหน้ายูนิ
"ไงก็เหอะ  ฟังนี่นะ"  รีบอร์นบอก   "อย่างแรกคือ  เหล่าผู้พิทักษ์รุ่นแรกจะปรากฏกายขึ้นต่อหน้าพวกนายตามลำดับในคืนนี้เพื่อทดสอบพลังใจ"
"หมายความว่าผู้พิทักษ์วายุรุ่นแรกจะปรากฎตัวต่อหน้าผมเหรอครับ"  ฮายาโตะถาม
"การทดสอบของจริงจะเริ่มขึ้นในวันพรุ่งนี้" รีบอร์นบอก  "ฉันคิดว่า ความสำเร็จของการทดสอบจะนำมาใช้ตัดสินใจ  ถ้าหากพวกนายได้รับการยอมรับในฐานะผู้พิทักษ์ที่แท้จริง  คำสั่งจะถูกส่งตรงไปยังแฟมิลิรุ่นแรก  แต่นายอาจจะเป็นคนสุดท้ายนะ สึนะ"
"อ๊ะ  ถามจริง"  สึนะถาม
"ตอบตรง"  รีบอร์นตอบ  "ก็แกเป็นบอสนี่"
"หือ  นั่นเหตุผลเหรอเนี่ย"  สึนะคิด  ทำหน้าเอ๋อ
"เหล่าแฟมิลี่รุ่นแรกจะปรากฎตัวออกมาจากแหวน  มันจะเกิดขึ้นที่นามิโมริในระหว่างการทดสอบ  และพวกเขาจะสังเกตดูปฏิกิริยาต่างๆ ของพวกนาย  กิจวัตรประจำวันของพวกนายจะถูกนับรวมเข้ากับการตัดสินใจ  เพื่อประเมินผลว่าพวกนายคู่ควรกับพลังของพวกเขาไหม"
"อ๊ะ จริงน่ะ"  สึนะหันซ้ายหันขวา  คิด  "งั้นพวกเขาก็กำลังมองดูเราอยู่น่ะสิ"
"เข้าใจแล้วนะ  พวกนายต้องทำให้พวกเขายอมรับในฐานะผู้พิทักษ์ที่แท้จริงถ้าหากนาต้องการพลังของพวกเขา  ตั้งใจเข้าล่ะ"    รีบอร์นสรุป
"แล้วพวกอัลโกบาเลโน่จะคอยช่วยเหลือคอยติวให้พวกเราทำได้เหรอ"  สึนะถาม

 

 

"ใช่  รีบอร์นตอบ"  แล้วก็แมทช์คู่ติวให้เลย  "ผู้พิทักษ์วายุ โกคุเทระ ฮายาโตะจับคู่กับอัลโกบาเลโน่วายุ  ฟง  ผู้พิทักษ์วรุณ ยามาโมโตะทาเคชิ จับคู่กับ อัลโกบาเลโน่วรุณ โคโรเนโร่  ผู้พิทักษ์เมฆา  ฮิบาริ เคียวยะ จับคู่กับ อัลโกบาเลโน่เมฆา สกัล  ผู้พิทักษ์หมอก  โครม จับคู่กับ อัลโกบาเลโน่หมอก มามอน  ผู้พิทักษ์ตะวัน เรียวเฮ จับคู่กับอัลโกบาเลโน่ตะวัน ฉันเอง"
"ครุพิเศษของฉันไม่ใช่รีบอร์น" สึนะคิด  "อัลโกบาเลโน่แห่งนภาที่มีธาตุเดียวกับฉัน.." สึนะหันมองข้างหลัง  เห็นแรมโบ้กำลังเบื่อก็นึกออก
"แรมโบ้ก็มีครูพิเศษเหมือนกันใช่ไหม"  สึนะถามรีบอร์น "อย่าบอกนะว่า..."
"อื้อ  ผู้พิทักษ์สายฟ้า แรมโบ้  จับคู่กับอัลโกบาเลโน่สายฟ้า เวลเด้"  รีบอร์นตอบ
"ช่างเป็นคู่ที่ทำให้ฉันกังวลจริงจริ๊ง"  สึนะคิดในใจ
"จบการจับคู่ติวแล้ว  เราไม่อนุญาตให้แทรกแซงการทดสอบนะ  แต่เราสามารถให้คำแนะนำกับพวกนายได้"  รีบอร์นบอก
"อื้อ"  สึนะรับคำ  แล้วคิดอีก  "พลังที่จะสามารถปกป้องทุกๆ คน  เราต้องทำให้ถึงที่สุดเพื่อให้ได้มันมา"

 

ตัดฉากมา  ทุกคนกำลังเดินกลับบ้านเลย  รีบอร์นเตือน
"ขอเตือนอีกครั้งนะ  ห้ามพูดอะไรเกี่ยวกับอนาคตเป็นอันขาดเลย"
"เข้าใจแล้ว" ยามะบอก
"ไม่ต้องห่วงหรอก"  เรียวเฮพูด
"คุณแรมโบ้จะอั้นฉี่ไม่ให้กระฉอกเลย"   เกี่ยว'ไรกันฟะ แรมโบ้
"สึนะคุง  ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้เลยนะ" เคียวโกะชวน
"ใช่ค่ะ  เราเข้าใจสถานการณ์แล้วละ  เราจะช่วยสนับสนุนเต็มที่เลย" ฮารุพูด
เล่นเอาคุณพี่ประทับใจไป   จากนั้นทุกคนก็แยกย้าย บ้านใครบ้านมัน

ตัดมา  สึนะแง้มประตูบ้านตัวเอง  มีพึมพัม
"รู้สึกเขินๆ แฮะ"
"รีบๆ เข้าไปข้างในสิเฟ้ย สึนะ"  แรมโบ้เร่ง

 

"แต่ฉันไม่รู้ว่าจะแนะนำยูนิว่าไงน่ะ"  สึนะลังเล  (ใช่ ช่าย ยังไม่ถึงวัยพาสะใภ้เข้าบ้านนะ)
"นายบอกเองนะว่าจะปกป้องเธอน่ะ"  รีบอร์นบอก  "ดังนั้นอย่างน้อยนายน่าจะให้ที่อยู่อาศัยเธอบ้างสิ  มามี้ไม่สนใจหรอกถ้านายจะพาคนเข้าบ้านสักคนสองคน"
"ถึงนายจะพูดแบบนั้นก็เหอะ" สึนะบอก
"ฉันขอโทษนะคะที่สร้างปัญหาให้คุณ  ซาวาดะซัง"  ยูนิพูดแบบเกรงใจ
"อ๊ะ  ม ไม่ใชปัญหาอะไรหรอกครับ"  สึนะบอก
"ซือคุง  ขอต้อนรับกลับบ้านจ้า"   มามี้ทักมาอย่างดี
"กลับมาแล้วครับ"  รีบอร์นพูด อี้ผิง แรมโบ้ เรียกมามี้กันใหญ
"พวกเธอเล่นสนุกกันใหญ่เลยสินะจ๊ะ"  มามี้บอก แล้วมองยูนิ  "อ๊ะ แล้วยายหนูนั่นใครล่ะจ๊ะ"

 

 

"ฉันชื่อยูนิค่ะ"  น้องยูนิแนะนำตัว
"เธอจะมาอยู่ที่นี่ระยะหนึ่งครับ"  รีบอร์นบอก
"เพื่อนใหม่เหรอจ๊ะ"  มามี้ถาม   "ไม่ต้องเกรงใจหรอกนะจ๊ะ  คิดว่าเป็นบ้านของเธอเองก็แล้วกันจ้ะ"
"ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ"  ยูนิโค้ง  "ยินดีมากค่ะที่ไม่มาพักอยู่ที่นี่"
"ยินดีเช่นกันจ้ะ"  มามี้พูด
"ม  ไม่สนใจจริงๆ ด้วย"  สึนะคิดในใจ

 

ตัดมาในบ้าน  สึนะเปิดประตูเข้ามา
"กลับมาแล้วครับ"
"ขอต้อนรับกลับบ้านครับ พี่สึนะ  เอ๊ะ  พี่สึนะดูแปลกไปนะครับ" ฟูตะทัก

"นั่นสิ  เธอดูแตกต่างจากตอนที่ออกไปเมื่อเช้าน่ะ"  เบียงกี้พูด
"ม  ไม่มั้ง" สึนะรีบปฏิเสธ" ยูนิเดินเข้ามา  "อ๊ะ ฉันขอแนะนำนะ  นี่คือยูนิ"
"ยูนิค่ะ  ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"  ยูนิแนะนำตัว
"ผมฟูตะครับ"
"เบียงกี้จ้ะ"
"เธอจะมาพักที่นี่สักพัก"  รีบอร์นบอก  "ช่วยแนะนำเธอด้วย"

 

เบียงกี้รับคำ
"ถามเรื่องนามิโมริกับผมได้ทุกเรื่องเลยนะครับ"  ฟูตะบอก

 

ตกกลางคืน  น้องฮายาโตะก็เดินมาในซอยเปลี่ยว มีใครจะมาฉุดไหมเนี่ย  และแล้วแหวนของน้องฮายาโตะก็เปล่งแสง ยิงไปเปรี้ยง  วายุรุ่นแรกโผล่มาละจ้า  ยามะ เรียวเฮ ฮิบาริ แรมโบ้  น้องโครม ชะตากรรมเดียวกันหมด  แรมโบ้ฮาอะ นั่งส้วมอยู่เลย

 

โอ พระเจ้า  วายุรุ่นแรกทำไมมันหล่อปานฉะนี้    น้ำลายหก เอ้า ทักซ้า
"ฉันคือผู้พิทักษ์วายุรุ่นแรก G"
สรุปเลยละกัน วรุณรุ่นแรก  อาซาริ ยูเก็ทสึ  ตะวันรุ่นแรก นัคเกิ้ล  เมฆารุ่นแรก อาราวดี้  สายฟ้ารุ่นแรก แรมโป้  หมอกรุ่นแรก เดมอน สเปด  (ชื่อของผู้พิทักษ์ทั้งหลาย ฟังจากเสียงที่พวกท่านพูดชื่อตัวเอง ผิดถูกขออภัย  ทำไมวายุมันหล่อสุดฟะ)

 

"นายคือผู้พิทักษ์วายุรุ่นที่สิบสินะ"  วายุรุ่นแรกถามฮายาโตะ  "ถ้านายจริงจังกับการที่จะเดินตามรอยเท้าฉันน่ะนะ  นายต้องโชว์กึ๋นนายให้ฉันเห็นหน่อยล่ะ"
"ฉันสาบานว่าจะเป็นมือขวาของรุ่นที่สิบ  ฉันจะแสดงให้จายเห็นว่าฉันมีค่าพอที่จะรับพลังของนาย"  ฮายาโตะประกาศ
"หึ  ชักจะรอไม่ไหวละ"  พูดแบบนั้น  วิญญานวายุรุ่นแรกก็สลายโต๋  เหลือไว้แต่ภาพความหล่อที่กินกันไม่ลง

 

มาถึงวรุณรุ่นแรกบ้าง
"ฉันอยากจะรับรู้ถึงพลังใจของนาย"
"ฉันสัญญาว่าจะแสดงให้เห็นว่าฉันมีค่าพอ" ยามะบอก
"ฮะๆ  ง่ายและชัดเจนดี" วรุณรุ่นแรกหัวเราะ  "ฉันจะเฝ้ามองนายอย่างระวังล่ะ"  ว่าแล้วก็สลายโต๋ไปอีกราย

 

 

มาตะวันรุ่นแรกกัน  พูดเลย
"ต้องเป็นปรารถนาของพระเจ้าแน่ๆ  ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่านายทำงานหนักแค่ไหนนะ"
"โอ้ว  ฉนจะทำทุกอย่างเพื่อเพิ่มพลังขึ้น  ฉันน่ะมีความมั่นใจสุดหูรูดเลยละ"  เรียวเฮพูด
"ดีละ  ฉันจะพิจารณานายแบบสุดหูรุดบ้าง"  พูดจบ  สลายโต๋ไปอีก

 

 

มาเมฆารุ่นแรกกันดีกว่า 5555  รู้สึกว่าหล่อน้อยกว่าเมฆารุ่น 10 อย่างบอกไม่ถูก  งานนี้คุณฮิเอาแต่พูดอะ
"ฉันไม่สนใจเรื่องผู้พิทักษ์รุ่นที่สิบหรอกนะ  ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าไปเป็นผู้พิทักษ์ตั้งแต่เมื่อไหร่  นายแข็งแกร่ง หรือว่าอ่อนแอล่ะ"

 

 

เอางี้เลยเหรอคุณฮิ   ท่านปู่เมฆาอราวเด้ก็ไม่ยอมน้อยหน้า  ตอบทันทีเช่นกัน
"แข็งแกร่ง  แต่ฉันไม่สนใจที่จะลุยกับเด็กว่ะ"  ว่าแล้วก็สลายโต๋ไปอย่างกวนๆ

 

 

ทางสายฟ้าอย่างฮา  แรมโบ้นั่งส้วมตัวสั่นหงึกๆ ขำโคด
"ทำไมผู้พิทักษ์สายฟ้าถึงเป็นเจ้าเด็กวัวตัวเล็กนี่ล่ะ"  ปู่สายฟ้าอย่างเหวอ
"แง้  อย่ามาล้อเค้านะ"  แรมโบ้โวย
"เฮ้อ น้ำมูกไหลเลอะไปหมดเลย  ไม่เอาละ ฉันไปดีกว่า"  ว่าแล้วปู่สายฟ้าก็สลายโต๋หนีไปโลด

 

 

มาทางหมอกรุ่นแรกกันบ้าน  ไม่พูดอะไรเลยฮิ ทำเป็นป๋าจ้องเด็กจนตัดไปเลยอ่า

 

 

 

มาทางบ้านสึนะ  น้องยูนิดูจุกนมสีส้มในถุงผ้า
"นี่มัน..."
"เธอถูกกำหนดให้ร่วมการทดสอบในฐานะอัลโกบาเลโน่แห่งนภา  เธอต้องการมันใช่มะ  ฉันได้มันมากจากอาเรียในยุคนี้น่ะ"
"จากแม่เหรอ"  ยูนิหน้าเศร้า

 

"เธอจะไปหาแม่เธอใจยุคนี้ก็ได้" รีบอร์นบอก
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เราไม่ได้ถูกกำหนดให้พบกันในโลกนี้น่ะ"  ยูนิบอก  "แม่ฉันก็คงรู้เหมือนกัน"
"อื้อ  พวกเธอพูดเหมือนกันเลย" รีบอร์นบอก  "ฉันไว้ใจให้เธอเป็นครูพิเศษของสึนะนะ"
"ค่ะ ลุงรีบอร์น"
"อย่าให้อัลโกบาเลโน่คนอื่นรู้เข้าล่ะ"
ปรากฏว่าสึนะมาได้ยินเข้าพอดี  เลยนึกในใจปิดท้ายตอนซะ
"ยูนิเป็นครูพิเศษของฉัน  เราะต้องทำยังไงนะถึงจะเป็นที่ยอมรับในการทดสอบนี้ได้"
สึนะแหงนมองเพดานห้อง  จบโลด

 

 Shot Today

ซีนคัทวันนี้ ขอนำเสนอ  ท่านปู่สุดหล่อ  เอาไปดูกันให้ชื่นจาย  หล่อคู่กะท่านปู่วายุน่ะ  เข้าตาอะฮั้นสุดๆ แล้วจ้า

 

 ไปละ พรุ่งนี้เจอกัน

Sponser Link